Wednesday words : Jan Hanlo

IMG_8062Mensen en reisrituelen: de ene drinkt altijd een Starbuckskoffie alvorens door de douane in Zaventem te trekken. Een ander trekt steevast haar of zijn lievelingssokken aan, een talisman die hen tot op heden steeds van A tot B gebracht heeft. Een van mijn reisrituelen (naast die koffie, aan de sokken doe ik niet mee) is de zoektocht naar poëzie in het straatbeeld. In Sofia heeft men het mij wel heel gemakkelijk gemaakt. In de Benkovskistraat, waar het hoofdkantoor van DZI, de Bulgaarse verzekeraar van KBC, zicht bevindt, heeft men tegen de muur van het Museum voor Natuurlijke Historie het gedicht Zo meen ik dat ook jij bent van Jan Hanlo aangebracht.

Zo meen ik dat ook jij bent

zoals de koelte ’s nachts langs lelies
en langs rozen
als wit koraal en parels diep in zee
zoals wat schoon is rustig schuilt
maar straalt wanneer ik schouwen wil
zo meen ik dat ook jij bent

als melk
als leem
en ’t bleke rood van vaal gesteent
of porselein
zoals wat ver is en gering
en lang vergeten voor het oud is

zoals een waskaars en een koekoek
en een oud boek en een glimlach
en wat onverwacht en zacht is en het eerste
en wat schuchter en verlangend en vrijgevig
gaaf maar broos is
zo meen ik dat ook jij bent

Op het ogenblik dat deze blog gepost wordt, heb ik deze woorden wellicht opnieuw live gezien.

IMG_8065

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s