Lettergoesting

Over kunst en letters en hun plaats in mijn leven

Wednesday words: Peter Theunynck

Een van de mooiste gedichten die ik de laatste jaren las, vloeide uit de pen van een Vlaamse dichter. Peter Theunynck is, om het met de woorden van T.S. Eliot te zeggen, ‘il miglior fabbro’. Met zijn gedicht over het Venetiaanse dodeneiland San Michele leidt hij zijn lezers mee langs de graven van Stravinsky, Pound en Brodsky. Reden genoeg om er in deze Wednesday Words aandacht aan te besteden.

44062450

 

SAN MICHELE. DODENEILAND

Bijna iedereen op de vaporetto gaat naar Murano:

de reus op krukken, zwemmend in zijn zwarte anorak,
de dame met een Cadillac van een zonnebril op de neus,
het hondje dat ongegeneerd van leer trekt tegen haar been,
die misericordia van kleverige gelati’s,
het heertje met het jagershoedje en het wapperende veertje
en al die Amerikanen, vinger aan de knop,
om al wat beweegt in vogelhuisjes te vangen.

Het buitendek is een blozende roos.
Op hoge hakken reikt het bloeien hoger.
Ze danst van de ene stengel op de andere alsof
ze walst naar de overkant. Zij gaat met ons aan land
in San Michele, dodeneiland, waar het water zo lang
op de kade inpraat tot de stenen uit de muren springen.

Ze wandelt langs cipressen op olifantspoten
onwankelbaar onder het gieren
van de tijd, langs torenhoog vergeten,
langs marmerwitte nachtjaponnen,
voorbij het Griekse kerkhof waar Igor zijn Vera
voor eeuwig weerspiegeld ziet in steen.

Ze huppelt langs grafkapellen in steigers, langs militairen
stijf in het gelid, professoren van het memorabele,
koks van dagelijkse kost, dokters van het geheimzinnige,
die in kale kamers doodvonnissen prevelden.
Langs kinderweides vol ontijdig uit het veld geplukte –
het ontroostbare druipt nog elke dag van de grafschriften.

Ze schrijdt de Recinto Evangelico binnen. Dag Tine van te veel geleden.
Dag Ezra, betere ambachtsman, in de soberste sponde ooit.
Roos ruikt doel. Daar bij die glasheldere steen in dat jubelperk,
daar houdt heer Brodsky spreekuur. ‘Letum non omnia finit’
fluistert hij uit onbegonnen werk. Ze legt zich in zijn schaduw.
Ze danst zijn lof en wiegt zijn glorie. Ze reciteert John Donne.
Ze strooit de herfstkreet van de havik als verse blaadjes over de lagune.

Niet iedereen op de vaporetto wil naar Murano.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Informatie

Dit bericht was geplaatst op 08/04/2015 door in poëzie en getagd als , , , .
Follow Lettergoesting on WordPress.com

Blogstatistieken

  • 19,271 hits
april 2015
M D W D V Z Z
« Mrt   Mei »
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930  
%d bloggers liken dit: